پیشرفت ساعتهای هوشمند، حسگرهای تلفن همراه و یادگیری ماشین، زمینه تازهای را برای شناسایی زودهنگام احتمال افسردگی در نوجوانان ایجاد کرده است.
این رویکرد که «فنوتایپسازی دیجیتال» نامیده میشود، از دادههای رفتاری و فیزیولوژیک برای یافتن تغییرات مرتبط با سلامت روان استفاده میکند. الگوی خواب، میزان تحرک، ضربان قلب، تغییر در فعالیت روزانه و نحوه استفاده از تلفن همراه از جمله دادههایی هستند که ممکن است بررسی شوند.
برای نمونه، کاهش تحرک، بههمریختگی خواب و تغییر ناگهانی در رفتارهای روزمره میتواند نشانهای از افزایش خطر باشد. بااینحال، هیچیک از این تغییرات بهتنهایی افسردگی را اثبات نمیکند. بیماری جسمی، امتحانات، مشکلات خانوادگی، تغییر برنامه مدرسه یا حتی خرابی حسگر نیز ممکن است الگوهای مشابهی ایجاد کند.
پژوهشگران معتقدند این فناوری میتواند امکان مداخله زودهنگام را فراهم کند؛ یعنی پیش از آنکه علائم شدید شوند، نوجوان، خانواده یا متخصص از تغییرات مهم آگاه شود.
در مقابل، جمعآوری دائمی دادههای نوجوانان نگرانیهای اخلاقی مهمی ایجاد میکند. رضایت آگاهانه، محرمانگی، امنیت اطلاعات، مالکیت دادهها، احتمال برچسبزنی و دسترسی والدین یا شرکتهای فناوری باید بهدقت مدیریت شود.
ابزارهای پوشیدنی در حال حاضر جایگزین گفتوگو با نوجوان، ارزیابی بالینی یا تشخیص متخصص نیستند. ارزش اصلی آنها احتمالاً در نقش یک ابزار هشداردهنده و مکمل خواهد بود، نه یک دستگاه تشخیص قطعی افسردگی.
